Oι γυναίκες του ΤΕΕ Αιτωλοακαρνανίας μιλάνε για την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας – Βάσω Ζαρκάδα

Ακόμα θυμάμαι την εισαγωγή μου στο Πολυτεχνείο, στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών. Σύνολο φοιτητών: 180, άντρες 160, γυναίκες: 20. Οι καθηγητές μας μάς αγνοούσαν παντελώς, η προσφώνησή τους στα μαθήματα ήταν «κύριοι» και φυσικά στην εξέταση ήταν αυστηροί υπέρ του δέοντος με εμάς τις γυναίκες. Ύστερα από τέτοια υποτίμηση και πίεση, οι περισσότερες εγκατέλειψαν την προσπάθεια και συνέχισαν σε άλλες σχολές στο δεύτερο έτος. Απομείναμε ελάχιστες.

Δεν θα ξεχάσω, στο σχεδιαστήριο, όταν κάποιος συμφοιτητής μου μού έδωσε ένα σχέδιο μηχανής αυτοκινήτου και μου είπε να φανταστώ ότι βγάζω μια τσιμούχα από εκεί μέσα και να τη σχεδιάσω. Τον κοίταξα περίεργα και του είπα πως δεν είναι ωραίο να μου μιλάει έτσι. Αγνοούσα εντελώς πώς ήταν η μηχανή και τη λέξη «τσιμούχα» και θεώρησα πως ήταν ένα είδος βρισιάς, διότι μόνο οι άντρες ασχολούνταν τότε με τα αυτοκίνητα και την τεχνική τους.

Λίγο καλύτερα, αλλά εξίσου δύσκολα, όταν επέστρεψα στην πόλη μου και ασχολήθηκα με τις κατασκευές έργων, σαν η πρώτη μηχανολόγος στο Αγρίνιο, στον τομέα των εργολαβιών και το ελεύθερο επάγγελμα. Δύσκολος επαγγελματικός τομέας και τότε και σήμερα, και ακόμα θυμάμαι το πρώτο μου έργο, στο οποίο έκανα αρκετά κατασκευαστικά λάθη και κάποιοι εξυπνάκηδες άντρες γελούσαν μαζί μου κι αντί να με βοηθήσουν, με συμβούλευαν να γυρίσω στην κουζίνα μου και στα παιδιά μου.

Γελάστηκαν όμως!! Με επιμονή και πείσμα τα κατάφερα καλύτερα από πολλούς! Οι ίδιοι που γελούσαν ήταν αυτοί που αργότερα αναγνώρισαν τη δουλειά μου και με επέλεξαν επανειλημμένα να τους εκπροσωπήσω σαν Ταμίας, Γενικός Γραμματέας και Αντιπρόεδρος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Εργοληπτών Δημοσίων Έργων Αγρινίου.

Σήμερα, τριάντα έξι χρόνια μετά, τα πράγματα είναι καλύτερα, όμως η γυναίκα πρέπει να παλέψει ακόμα πολύ περισσότερο από τον άντρα, δεδομένου ότι πρέπει να ανταπεξέλθει σε πολλούς τομείς, ούσα μητέρα, σύζυγος, εργαζόμενη, νοικοκυρά και χίλια δυο ακόμα!!

Κάποτε η Οριάνα Φαλάτσι, μέσα από το βιβλίο της: «Γράμμα σε ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ», ευχόταν το παιδί της να είναι κορίτσι, γιατί θα χρειαζόταν να παλέψει πολύ για να επιβιώσει σ’ έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο εγώ δεν ήθελα. Σήμερα πιστεύω το αντίθετο, γιατί μόνο μέσα από τις δυσκολίες εξελίσσεσαι, δυναμώνεις και προχωράς!!

Ιδιαίτερα για τις γυναίκες μηχανικούς, οι οποίες διαθέτουν υψηλή τεχνική κατάρτιση και επιστημοσύνη, πιστεύω ότι επάξια στέκονται δίπλα στους συναδέλφους τους, στην οικογένειά τους και στην κοινωνία, προσφέροντας και δημιουργώντας το καλύτερο!!

Χρόνια πολλά λοιπόν στην ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ που λέγεται ΓΥΝΑΙΚΑ, με μια αγκαλιά μιμόζες από τον κήπο μου, το λουλούδι-σύμβολο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Κυρίες μου, προχωρήστε μπροστά, ξέροντας πως: «The best man for the job is often a woman»

ΒΑΣΩ ΖΑΡΚΑΔΑ
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΕΡΓΟΛΗΠΤΗΣ ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ